Zaman sadece aldatır. Oysaki ben bir tırtılın kozaya girip de kelebek olarak çıkışına şahit olmuştum! Hani zaman sadece her şeyi eskitirdi. Hani zaman hep geleceği geçmişe sürüklerdi? Nerde? Bir tırtıl evrimini tamamlayip kelebek oluşu bir zaman gerileyişimi yoksa bir aldatma mı? Sadece o mu? Her insan yatağında gerçekten uyuyor mu? Zamanı durduran hiç yok mu şu dünyada? Bir sperm büyük yarış arasında bir gelecekte ki ebeveyni meydana getiriyorsa bu zamanın durması anlamına geliyor! Çünkü zamanı geriye doğru sürüklemiyor yeni bir oluşum için zamanı yeniden başlatıyor... Doğduktan sonra aynı sistematik düzene dönüş başlıyor ve zaman yine geçmişe doğru akmaya başlıyor. Çünkü sonunda olacak şey ölüm! Ya tırtıl ve kelebek ikilisi? Gerçektende kelebekler 1 gün ile 1 hafta arasında yaşayip ölüyor mu? Oysaki ben bir kelebeğin dışkısını attığına da şahit olmuştum! Antenlerini titreşim durumuna alip gözlerini kapatıyordu! İçinden çıkan o Yaşam dışkısı ona haz veriyordu! Kanatları titremeye başlayip antenleri dans ediyordu! Hangi varlık böyle zevkli dışkı atabilir ki? Bundan haz alınıyorsa zamanın ne önemi var ki? Ha 1 gün ha 1 hafta... Sonuç olarak zaman bizimle haz alıyorsa bizi eskiterek! Bizde zamanı durdurarak ruhumuzu doyurarak egolarımızı tatmin ederek bunu yapabiliriz. Şu kaçınılmaz bir gerçek nasıl ki her iyi şeyin bir kötü karşıtı var! Yarı tarafımız kötü iken yarı tarafımızda iyi bir tutum içinde! Bunu göz önüne alarak egolarımızı tatmin edebilmeyiz! Siyah ile Beyazın ortak noktası Gri ise bizde grilikte yaşamalıyız işte ne siyah ne beyaz. O zaman bir kelebek gibi dışkı atabiliriz belki! Haz alarak, zevk duyarak, titreşerek… Çünkü siyahken beyaz beyazken siyah'a hep bir merak olacak! Ne gerek var! Bir beden ve ruhsak her şeyi biz insanoğlu yapabiliyorsa; niye siyahı ve beyazı da ruhunda barındırip ruhunun pisliklerini dışkı olarak atamasın?
Titreşemesin!

Boş ver!

Hadi gel dans edelim!

En güzeli!

Gülmek!

Ruhunun mutlu olması!

Kelebek.